Geheel onverwacht is afgelopen woensdag nacht mijn moeder overleden.

Nu de eerste hectische dagen voorbij zijn, begint de betekenis meer bij me in te dalen en voel ik mijn pijnlijke verdriet.

Nooit meer haar glimlach van blijdschap zien als ik binnenkom.

Nooit meer voelen dat ze trots op me is.

Nooit meer haar zien genieten als ik ze meenam voor een wandeling, waarbij ze iedereen vriendelijk groette die ze tegenkwam.

Nooit meer samen theedrinken en gewoon kletsen over de kinderen of over het nieuws in de wereld.

Mam, ik bewonder je dat je tot het laatste toe geïnteresseerd bleef in de wereld en de mens om je heen. Dat je de mensen zag en respecteerde. Liefdevol en puur.

Je leefde je uitspraak: “goed doet, goed ontmoet” en dat zal ik nooit meer vergeten.

Ik hou van je. ALTIJD

X-Sandra

Hoe herinner jij jouw dierbaren? Hoe leven ze voort in jou?